«Ποια είναι η πιο σημαντική απόφαση που μπορεί να κάνει ένας γονιός τους πρώτους μήνες της ζωής του μωρού του;»

«Πότε είναι η κατάλληλη στιγμή να εισάγω κάποιες βασικές τροφές στη διατροφή του παιδιού μου;»

Στον παρακάτω πίνακα αναγράφονται οι προτεινόμενοι χρόνοι εισαγωγής τροφίμων στην βρεφική διατροφή, σύμφωνα με τον Εθνικό Διατροφικό Οδηγό.

*Για κάποια βρέφη, μη θηλάζοντα, η εισαγωγή αυτών των τροφών μπορεί να ξεκινήσει κατά τη διάρκεια του 6ου μήνα, εφόσον είναι ώριμα να δεχθούν στερεά τροφή. Συμβουλευτείτε τον παιδίατρο σας.

Βιβλιογραφία

Εθνικός Διατροφικός Οδηγός για Βρέφη, Εφήβους και Παιδιά: http://www.diatrofikoiodigoi.gr/

Το άρθρο Προτεινόμενος χρόνος εισαγωγής τροφίμων στη βρεφική διατροφή εμφανίστηκε πρώτα στο Nutriglow.

Η συνιστώμενη ημερήσια θερμιδική πρόσληψη για μία γυναίκα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εξαρτάται από διάφορες παραμέτρους όπως τον δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) πριν από την εγκυμοσύνη, την ηλικία και την όρεξη. Όλες οι γυναίκες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης είναι απαραίτητο να καταναλώνουν καθημερινά τροφές πλούσιες σε θρεπτικά συστατικά. Ακόμη, πολλές φορές μπορεί να κριθεί απαραίτητη και η λήψη κάποιου συμπληρώματος διατροφής.

Έρευνες έδειξαν ότι η διατήρηση ενός φυσιολογικού σωματικού βάρους κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης συμβάλει σε μία φυσιολογική κύηση. Το υπερβάλλον βάρος και η παχυσαρκία κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να επιφέρει κινδύνους τόσο για τη μητέρα όσο και για το παιδί – διαβήτη κύησης, υπέρταση κύησης (υψηλή αρτηριακή πίεση), καισαρική τομή, γενετικές ανωμαλίες κ.λ.π.

Κατευθυντήριες γραμμές αύξησης βάρους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

Οι κατευθυντήριες γραμμές για την αύξηση του βάρους βασίζονται στο ΔΜΣ της γυναίκας πριν από την εγκυμοσύνη. Πιο συγκεκριμένα, παρακάτω παρατίθενται οι κατηγορίες σωματικού βάρους σύμφωνα με τον ΔΜΣ.

Λιποβαρής: ΔΜΣ ≤ 18,5
Φυσιολογικό βάρος: 18,5-24,9
Υπέρβαρος: 25,0-29,9
Παχύσαρκη: ΔΜΣ ≥ 30,0

Σύμφωνα με τις παραπάνω κατηγορίες ΔΜΣ, οι κατευθυντήριες γραμμές προτείνουν ένα εύρος αύξησης σωματικού βάρους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης ανάλογα με την κατηγορία ΔΜΣ που βρίσκεται κάθε γυναίκα ΠΡΙΝ από την εγκυμοσύνη.

Λιποβαρής: 28 έως 40 κιλά
Φυσιολογικό βάρος: 25 έως 35 κιλά
Υπέρβαρος: 15 έως 25 κιλά
Παχύσαρκη: 11 έως 20 κιλά

Στην περίπτωση της κυοφορίας διδύμων, οι συστάσεις φυσικά αυξάνονται:

Φυσιολογικό βάρος: 37 έως 54 κιλά
Υπέρβαρος: 37 έως 54 κιλά
Παχύσαρκη: 25 έως 42 κιλά

*Δεν υπάρχουν καθορισμένες κατευθυντήριες γραμμές για την αύξηση του σωματικού βάρους σε ελλιποβαρείς γυναίκες που κυοφορούν δίδυμα.

Βιβλιογραφία

https://www.eatright.org/health/pregnancy/prenatal-nutrition/healthy-weight-during-pregnancy

Το άρθρο Διατήρηση ενός υγιούς σωματικού βάρους κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης… εμφανίστηκε πρώτα στο Nutriglow.

Η περίοδος που οδηγεί στην εμμηνόπαυση ονομάζεται Περι-Εμμηνόπαυση ή Κλιμακτήριος. Η περίοδος αυτή εμφανίζεται συνήθως μεταξύ των 40 και 50 χρόνων, όπου η έμμηνος ρύση αρχίζει να διαφοροποιείται σε σχέση με πριν, δηλαδή να διαρκεί περισσότερο ή λιγότερο, να έχει μεγαλύτερη ή μικρότερη ροή και να εμφανίζεται περισσότερο ή λιγότερο συχνά. Οι διαφοροποιήσεις αυτές οφείλονται σε διακυμάνσεις στα επίπεδα των ορμονών του φύλου. Έτσι, η παραγωγή των οιστρογόνων και της προγεστερόνης γίνεται απρόβλεπτη, ενώ ο αριθμός των αποθηκευμένων ωαρίων στις ωοθήκες σταδιακά μειώνεται. Η παραπάνω περίοδος μπορεί να διαρκέσει 4-5 χρόνια, ή και περισσότερο, και οδηγεί στην εμμηνόπαυση, η οποία συμβαίνει κατά μέσο όρο στην ηλικία των 50 ετών, οπότε οι ωοθήκες δεν παράγουν πλέον ωάρια και σταματά οριστικά η περίοδος. Πρέπει να περάσουν 12 μήνες χωρίς έμμηνη ρύση για να θεωρηθεί ότι μία γυναίκα είναι επίσημα στην εμμηνόπαυση.

Συμπτώματα Περι-Εμμηνόπαυσης και Εμμηνόπαυσης

• Εξάψεις
• Νυχτερινές εφιδρώσεις
• Κόπωση
• Ενοχλήσεις και πόνοι (π.χ στις αρθρώσεις)
• Αλλαγή στη σεξουαλική επιθυμία
• Αλλαγές στην υφή και την εμφάνιση του δέρματος
• Δυσκολία ελέγχου της ουροδόχου κύστης
• Μείωση των υγρών του κόλπου (ξηρότητα)
• Δυσκολίες στον ύπνο
• Εναλλαγές στη διάθεση

 Κάποια από τα παραπάνω συμπτώματα μπορεί να παραμείνουν για αρκετό χρονικό διάστημα και κατά την εμμηνόπαυση.

Ωστόσο, δεν βιώνουν όλες οι γυναίκες την περίοδο της μετάβασης και την εμμηνόπαυση με τον ίδιο τρόπο. Ορισμένες γυναίκες έχουν έντονα συμπτώματα, άλλες δεν έχουν καθόλου, ενώ κάποιες νιώθουν ακόμη και ανακουφισμένες. 

Εμμηνόπαυση και Διατροφή

Οι διατροφικές ανάγκες των γυναικών κατά την εμμηνόπαυση δεν διαφέρουν σημαντικά από εκείνες των γυναικών που βρίσκονται στην αναπαραγωγική ηλικία. Ωστόσο, οι γυναίκες κατά την περίοδο αυτή έχουν μειωμένες ενεργειακές ανάγκες, δηλαδή χρειάζονται λιγότερες θερμίδες καθημερινά σε σχέση με τις γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας. Για τον λόγο αυτό, για τη διασφάλιση ενός φυσιολογικού σωματικού βάρους, συνιστάται η μείωση της ποσότητας του φαγητού , ειδικά από συγκεκριμένες ομάδες τροφίμων.

• Εντάξτε στην καθημερινή διατροφή σας φρούτα, λαχανικά και δημητριακά ολικής άλεσης. Παρέχουν πολύτιμα θρεπτικά συστατικά στον οργανισμό, όπως βιταμίνες και αντιοξειδωτικές ουσίες, χωρίς να προσφέρουν πολλές θερμίδες.
• Αποφεύγετε το κόκκινο κρέας και προτιμάτε λευκό κρέας και ψάρι (έως 1 μερίδα/εβδομάδα)
• Μειώστε την κατανάλωση νατρίου (αλατιού)
• Αυξήστε την κατανάλωση ω-3 λιπαρών (πολυακόρεστα λιπαρά οξέα)
• Αποφεύγετε τα τρόφιμα και τα αναψυκτικά ή ροφήματα, που περιέχουν προστιθέμενα σάκχαρα ,δεδομένου ότι παρέχουν μόνο θερμίδες, χωρίς πολύτιμα θρεπτικά συστατικά
• Εάν πίνετε αλκοόλ, περιορίστε το σε ένα ποτό την ημέρα. Προτιμάτε το κρασί
• Περιορίστε την κατανάλωση καφεΐνης. Η κατανάλωση μεγάλης ποσότητας καφεΐνης μπορεί να προκαλέσει εξάψεις και να διαταράξει την ποιότητα του ύπνου.
• Αποφεύγετε την κατανάλωση καυτερών τροφίμων, καθώς μπορεί να επιδεινώνουν τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης

Εμμηνόπαυση και Φυσική Δραστηριότητα

Η σωματική δραστηριότητα βοηθά στη διατήρηση φυσιολογικού βάρους, στην ενδυνάμωση των οστών και στην αύξηση της ενεργητικότητας. Επιπλέον, έχει συσχετιστεί με μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακών νοσημάτων και άλλων παθήσεων, που εμφανίζονται συχνότερα την περίοδο αυτή, όπως η οστεοπόρωση.

• Περιορισμός καθιστικού τρόπου ζωής
• Υιοθέτηση οποιασδήποτε μέτριας έντασης σωματικής δραστηριότητα όπως έντονο περπάτημα, τουλάχιστον 30 λεπτά/ημέρα τις περισσότερες μέρες της εβδομάδας

Εμμηνόπαυση: Ασβέστιο και Βιταμίνη D

Κατά την εμμηνόπαυση είναι σημαντική η ενίσχυση της κατανάλωσης ασβεστίου και βιταμίνης D καθώς η πρόσληψη τους βοηθάει στη μείωση του ρυθμού απώλειας ασβεστίου από τα οστά μετριάζοντας έτσι τις επιπτώσεις της οστεοπόρωσης.

Βιβλιογραφία

https://www.nature.com/articles/

https://www.sciencedirect.com/science/article/

http://www.diatrofikoiodigoi.gr/

Το άρθρο Εμμηνόπαυση: Συμπτώματα και Διατροφική αντιμετώπιση εμφανίστηκε πρώτα στο Nutriglow.

Το 3%-43% των ηλικιωμένων σήμερα, ειδικά αυτοί που πάσχουν από ατροφική γαστρίτιδα, εμφανίζει ανεπάρκεια βιταμίνης Β-12. Μία από τις καταστάσεις που σχετίζονται με ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 περιλαμβάνει την παθολογική αναιμία, η οποία επηρεάζει περίπου το 15% έως 25% των ηλικιωμένων ενηλίκων με ανεπάρκεια βιταμίνης Β12. Η ατροφική γαστρίτιδα, μια αυτοάνοση πάθηση που επηρεάζει μόλις το 2% του γενικού πληθυσμού αλλά το 8%-9% των ενηλίκων ηλικίας 65 ετών και άνω, μειώνει την παραγωγή του ενδογενούς παράγοντα και την έκκριση υδροχλωρικού οξέος στο στομάχι και έτσι μειώνει την απορρόφηση της βιταμίνης Β12. Μια τρίτη πάθηση που σχετίζεται με ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 σε ηλικιωμένους ενήλικες είναι η λοίμωξη από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, πιθανώς επειδή το βακτήριο αυτό προκαλεί φλεγμονή που οδηγεί σε δυσαπορρόφηση της βιταμίνης Β12 από τις τροφές.

2) Άτομα με Κακοήθη Αναιμία

Η κακοήθης αναιμία είναι μια μη αναστρέψιμη αυτοάνοση ασθένεια που επηρεάζει τον γαστρικό βλεννογόνο και οδηγεί σε γαστρική ατροφία. Η νόσος αυτή οδηγεί σε επιθέσεις στα παρειακά κύτταρα του στομάχου, με αποτέλεσμα την αποτυχία παραγωγής του ενδογενούς παράγοντα και τη δυσαπορρόφηση της βιταμίνης Β12. Επομένως, χωρίς θεραπεία, η κακοήθης αναιμία προκαλεί ανεπάρκεια βιταμίνης Β12, ακόμη και με την παρουσία επαρκούς πρόσληψης βιταμίνης Β12 από την διατροφή.

3) Άτομα με παθήσεις του γαστρεντερικού

Τα άτομα με διαταραχές του στομάχου και του λεπτού εντέρου, όπως η κοιλιοκάκη και η νόσος του Crohn, μπορεί να μην είναι σε θέση να απορροφήσουν αρκετή βιταμίνη Β12 από τις τροφές για να διατηρήσουν υγιή αποθέματα στον οργανισμό.

4) Χορτοφάγοι (Vegans & Vegeterians)

Οι χορτοφάγοι που δεν καταναλώνουν καθόλου ζωικά προϊόντα και οι χορτοφάγοι που καταναλώνουν κάποια ζωικά προϊόντα (π.χ. γαλακτοκομικά προϊόντα, αυγά ή και τα δύο), αλλά όχι κρέας, έχουν υψηλότερο κίνδυνο εμφάνισης ανεπάρκειας βιταμίνης Β12, επειδή οι φυσικές διατροφικές πηγές βιταμίνης Β12 περιορίζονται στα ζωικά τρόφιμα. Η κατανάλωση τροφίμων εμπλουτισμένων με βιταμίνη Β12 καθώς και τα συμπληρώματα βιταμίνης Β12 μπορούν να μειώσουν σημαντικά τον κίνδυνο ανεπάρκειας σε αυτή την ομάδα ανθρώπων.

5) Βρέφη με Vegan μητέρες

Τα βρέφη που θηλάζουν αποκλειστικά από γυναίκες που δεν καταναλώνουν ζωικά προϊόντα μπορεί να έχουν πολύ περιορισμένα αποθέματα βιταμίνης Β12 και να αναπτύξουν ανεπάρκεια, μερικές φορές πολύ νωρίς στη ζωή τους. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 στα βρέφη που δεν έχει εντοπιστεί και αντιμετωπιστεί μπορεί να οδηγήσει σε νευρολογικές διαταραχές, αδυναμία ανάπτυξης και αναιμία.

6) Άτομα που έχουν υποβληθεί σε χειρουργικές επεμβάσεις του πεπτικού συστήματος

Οι χειρουργικές επεμβάσεις του πεπτικού συστήματος, όπως η μερική ή ολική αφαίρεση του στομάχου (γαστρεκτομή), μπορεί να προκαλέσουν πλήρη ή μερική απώλεια των κυττάρων που εκκρίνουν υδροχλωρικό οξύ και των κυττάρων που εκκρίνουν ενδογενή παράγοντα. Έτσι, οι διαδικασίες αυτές μειώνουν την ποσότητα της βιταμίνης Β-12 στον οργανισμό και μπορούν να οδηγήσουν ακόμα και σε ανεπάρκεια. Υψηλές δόσεις (1.000 mcg/ημέρα) από του στόματος χορηγούμενων συμπληρωμάτων μεθυλοκοβαλαμίνης φαίνεται να αυξάνουν τα επίπεδα βιταμίνης Β-12 σε αυτούς τους ασθενείς.

Βιβλιογραφία

https://ods.od.nih.gov/

Το άρθρο Ανεπάρκεια Βιταμίνης Β12: Ποιοι ανήκουν στις ομάδες κινδύνου; εμφανίστηκε πρώτα στο Nutriglow.

Τι εννοούμε με τον όρο “Ινοσιτόλη“;

Αν και συχνά αναφέρεται ως βιταμίνη Β8, η ινοσιτόλη δεν είναι ένα απαραίτητο θρεπτικό συστατικό, αλλά ένας τύπος σακχάρου με διάφορες σημαντικές λειτουργίες. Η ινοσιτόλη ή αλλιώς Μυο-ινοσιτόλη (Myo-Inositol) παίζει δομικό ρόλο στον οργανισμό ως κύριο συστατικό των κυτταρικών μεμβρανών. Επηρεάζει επίσης τη δράση της ινσουλίνης, μιας ορμόνης απαραίτητης για τον έλεγχο του σακχάρου στο αίμα. Τέλος, έχει βρεθεί ότι μπορεί να ενισχύσει τους χημικούς αγγελιοφόρους του εγκεφάλου, όπως η σεροτονίνη και η ντοπαμίνη.

Myo-Inositol vs D-Chiro-Inositol

Η D-Chiro-Inositol παράγεται στην πραγματικότητα από τη Myo-inositol. Ένα μέρος της Myo-Inositol μετατρέπεται σε D-Chiro-inositol από το ένζυμο επιμεράση. H μυο-ινοσιτόλη αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος των ινοσιτολών (περίπου 99%) στον ανθρώπινο οργανισμό. Βρίσκεται σε υψηλές συγκεντρώσεις στους ιστούς που αποθηκεύουν γλυκογόνο – το ήπαρ και το λίπος.

Οι περισσότερες μελέτες εστιάζουν στο ρόλο της Μυο-ινοσιτόλης στην υποστήριξη της γονιμότητας και της εγκυμοσύνης. Η D-Chiro-Inositol μπορεί επίσης να βοηθήσει αλλά μόνο όταν συνδυάζεται με την μυο-ινοσιτόλη.

Με ποιον τρόπο, όμως, συμβάλει στην διαδικασία της γονιμοποίησης και της εγκυμοσύνης;

Η ινοσιτόλη εμπλέκεται κυρίως στη σηματοδότηση της ινσουλίνης, των γοναδοτροπινών και σε φαινόμενα αναδιάταξης του κυτταροσκελετού. Έτσι, όσο μιλάμε για φυσιολογία, οι ινοσιτόλες αποτελούν τους μεσολαβητές σημαντικών λειτουργιών, συμπεριλαμβανομένου του κυτταρικού ενεργειακού μεταβολισμού, της ωρίμανσης των ωοθυλακίων με την εξέλιξη του εμμηνορροϊκού κύκλου και της κυτταρικής κινητικότητας. Ειδικότερα, η ωρίμανση των ωοθυλακίων είναι μια κρίσιμη διαδικασία για τη γονιμοποίηση ενώ η ρύθμιση του ενεργειακού μεταβολισμού και τα σωστά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα είναι απαραίτητα για τη διατήρηση μιας φυσιολογικής εγκυμοσύνης. Τέλος, η ορθή κυτταρική κινητικότητα είναι απαραίτητη κατά τη διάρκεια των διαδικασιών της εμβρυογένεσης, όπως για παράδειγμα το η ωρίμανση του νευρικού σωλήνα.

Συνοπτικά, λοιπόν…

Η ινοσιτόλη:

• αποτελεί μεσολαβητή σημαντικών λειτουργιών – όπως η ρύθμιση του ενεργειακού μεταβολισμού, η διαδικασία ωρίμανσης των ωοθυλακίων και η κυτταρική κινητικότητα,
• ως αγγελιοφόρος των γοναδοτροπινών και της ινσουλίνης συμβάλει στη σωστή ανάπτυξη των ωαρίων και εξέλιξη της εμβρυογένεσης,
• συμβάλει στη προαγωγή της ωορρηξίας και αποκαθιστά τον φυσιολογικό εμμηνορροϊκό κύκλο σε γυναίκες με υπογονιμότητα,
• μειώνει την εμφάνιση δυσμενών επιδράσεων στη μητέρα και στο νεογνό,
• η συμπληρωματική χορήγηση της μπορεί να είναι χρήσιμη σε γυναίκες που υποβάλλονται σε εξωσωματική γονιμοποίηση – συμβάλει στη βελτίωση της ποιότητας των ωαρίων.

Το άρθρο Ινοσιτόλη και Γονιμότητα : Τι γνωρίζουμε; εμφανίστηκε πρώτα στο Nutriglow.